Wasser-Hasser

Es git Sache, die hei mir Chatze nid gärn. Erschtens: Wasser. Zwöitens: Hüng. U i dere Gschicht chunnt grad beides vor. Leider.
I hasse Wasser. Ussert i mym Schäli. Am liebschte hanis, wes drei Tag alt isch. De schmöckts fein.
Hütt hets grägnet. D Frou Bill isch zur Türen uus. ‚Zyt für nes Aabentüür‘, hani grad ddänkt. Aber da steit si plötzlech wider ir Tür u brümelet öppis vo „sturms Huen“ u „Schirm vergässe“ u „Schyswätter“ u so. Si nuuschet u geit u itz isch Rue.
I ha zum Fänschter uus gluegt: „Ja. Schyswätter. Räge isch Wasser u Wasser isch e Seich.“  Drum bini de halt chli ir Wohnig ume turnet: Ufe Tisch (darfi eigetlech nid) übere uf ds Büechergstell (darfi eigetlech o nid) u vo dert e grosse Ggump uf ds Sofa (eigetlch verbotte) u vo dert uus wider ufe Tisch. Das isch nid nume verbotte, sondern o chli tumm gsi: Di grossi Bluemevaase, wo dä komisch Struuss drinne gstande isch, isch um. Paff. Ds Wasser isch übere ganz Tisch ggloffe u abe plätscheret. Ei riise Glungge am Bode u der ganz Tisch pfludinass. U mii hets o no verwütscht: Di linggi Vorderpfoote isch o nass worde. Gruuuuusig!
I ha die Sach aagluegt u ha gwüsst: Das chunnt nid guet aa bi der Frou Bill.
D Glungge u ds schlächte Gwüsse sy geng grösser worde. I ha ddänkt: Es isch besser, wenn i ga. Für immer. Adiö Lieblingsfuetter. Adiö Chatzechorb. Adiö Frou Bill. Still u truurig bini zum Fänschter use gschliche u ufem gwohnte Wäg über Simse u Stange aben uf d Gass. E letschte Blick obsi: „Adiö, du schöni Zyt.“ I ha ganz nassi Ouge übercho. Vilech vom Räge.
I bi uuf u dervo. Plötzlech bini am Aarehang gsy. Aues grüen. U dert unger di breiti, glänzigi Aare. U die het gschmöckt, wie ds Wasserschäli mit em drei Tag alte Wasser. I bi abe u ganz vorsichtig ga Wasser trinke. So fein. Halb im Wasser isch e Chinderschwümmring gläge, wos äuä vom Marzili het häre gwäjt gha. Er het nach Sunnegreeme gschmöckt. U was nächär passiert isch, isch extrem schnäll ggange:
I ha ne Fisch gse! Diräkt näbem Schwümmring. Natürlech hani ne wölle packe, bi ufe Schwümmring gstande… der Fisch isch wägg gsy u woni hingere luege merkeni: O ds Ufer isch wägg! I bi mitem Schwümmring uf d Aare use gfahre. Ig! Der Wasser-Hasser Kopernikus! U es isch no schlimmer cho: E Wälle het der Schwümmring chli la gondele. Das het mir Angscht gmacht u i ha probiert, mi besser z häbe. Für das bruucht me d Chraue. Chasch dirs vorstelle…? „Pfffffffffffffff!“ hets gmacht u d Luft isch usem Schwümmring use pfuret. U i bi ga bade. Ir Aare! I ha gmiauet, so lut wi no nie. E Maa am Ufer het mi ghört. Er het öppis gseit, het uf mii zeigt u sy Hung isch ids Wasser ggumpet, uf mi zue gschwaderet u het mi am Äcke packt. I ha gfuuchet. Aber är het mi eifach so wien e Stäcke ads Ufer bbracht u ersch dert losgla. I hasse Hüng. Dä dahie hani e chli weniger ghasset.
U wüu uf mym Halsbändeli ds Händynummero vor Frou Bill steit, het der Maa ihre de aaglütte. Sii isch völlig usem Hüsli gsi u isch sofort cho. Si het gmeint, i syg äuä denn, wo si der Schirm isch cho hole zur Türen uus u dervo. Das mit der Bluemevaase het si sech nid so rächt chönne erchlääre. I hätt chönne. Aber mir heis de eifach la sy…

Lesung Freitag

Lesung Samstag

Hier finden Sie die Literaturtermine 2013.